Page 257

۲۲۴ زنهار بقول ناکسان گوش مکن صحبت یار خود فراموش مکن با مردم ناخلف درآمیز مباش جز دلبر خود دست دراغوش مکن بیدوست اگر آب حیاتت بخشند باشد اگرت وفازو نوش مکن از حقه لعل جرعه نوشانم ما را ز می فراق مدهوش مکن عایشه ترا گر رمقی هست بجان از ذکر خدای خو فراموش مکن صاحب کرما بینظن کن این تیره شبی مرا سحر کن از شدت غمم نه بفزود زین ورطه غمم مرا بدر کن تونادی جهلکه تا پئی در معرفتم تو راهبر کن پژمرده دلم ز رنج عصیان از ما بعطا تو تازه تر کن در باغ یقین بکام رایئی هم نخل امید من ثمر کن من عاصیم و تباه کارم میر علیم ز لطف زرکن ای باد نسیم وصل محبوب در کوچه عاجزان گذر کن یارب بحبال پاک احمد از لطف تو دعوتهم اثر کن عایشه