Page 230

۱۹۷ زحب دلبر خود بیقرارم جگر پر خون دل پر درد دارم زجور و محنت و غمهای ایام بگریم همچو ابر نوبهارم زسر سازم قدم در رهگذرش گرآرد مژدۀ از وصل یارم رخ چون ماه و گیسوی معنبر معطر کن ز زلف مشکبارم زرویش مهر و مه شرمنده چو افروزد رخ رعنا نگارم دل و جانم فدای شمع عارض کز و روشن شود شبهای تارم صفاتش در نمیگنجد بتقرير سگش را چاکر و خدمتگذارم بهر حالت نمیدانم شب از روز آلها رحم کن بر حال زارم بكن بر عالیش از راه الطاف نظر از نرگس پر خمارم بت گلرخ سمنبر تو کجا و من کجایم لبت همچو شهد و شکر تو کجا من کجایم رخت همچو ماه تابان لبت چو غنچه خندان همه را تو شاه خوبان تو کجا من کجایم چو خرامی سوی بستان چمن از خجلت ستان توئی عندلیب بستان تو کجا من کجایم گل گلستان بلطافت چو حور روا توئی بلبل سخندان تو کجا و من کجایم همه کوه دشت و صحرا چمنست نکهت افزا شده بزم عیش بر پا تو کجا و من کجایم