Page 157

۱۲۴ چون خامه نوشد وصف جمیل خوبان از دفتر عشقش رقم پیر و جوان زد یارب چه نفیر است که در گوش من آمد انس ملکث مژده سلطان زمان زن عایشه چو بگذشت بگلستان وصال بلبل صفت از هجر تو بسیار فغان زد پاسی از شب گذشت نا آید مونس قلب بیقرار آمد میخرامید با کرشمه و ناز ککشش مست و پرخمار آمد رشک حور و پری ز سر تا پا بد و گیسوی تابدار آمد زین سرورم رسیده برفلک سرو نازم چو در کنار آمد مجلس افروز شد ز خوبان ساقیا فصل نوبهار آمد می احمر بیام زر پر کن باده نوشان بانتظار آمد گرد شمع رخش چو پروانه نه یکی همچو من هزار آمد صید کرد آهوی دل و دینرا ترک مستش چو در شکار آمد کشت ما را بغمزه جادو بازم از لطف بر مزار آمد بحر فیض و کرم بعلی ولی مددم شاه ذوالفقار آمد عایشه گرچه مجرمست و لیک فضل حق بیند بی شمار آمد