Page 146

۱۱۳ تراچون حسن روز افزون بدیدند مرا از عشقت حیران افریدند گذر بر جویبار حسن کردند قدت سرو خرامان افریدند تو اسمعیل ابراهیم جانی مرا بهر تو قربان افریدند تو مست از خمر حسن خویش ما را خراب از جام عرفان افریدند ترا لیلی مراچون قیس مجنون بکوه دشت نالان افریدند بهر خوبی ترا موصوف کردند حریمیت خلد رضوان افریدند سرشک طینتم در روز میثاق ز مهرت رشته جان افریدند ترا مغرور حسن خویش کردند مرا با آه وفغان افریدند بعشقت آنزمان دادند لوح دین چو این گردون گردان افریدند مرا با عشق تو دمساز کردند ترا از من گریزان افریدند برای وصف گلزار جمالت چو من بلبل هزاران افریدند زرنگ و خوی و بوی هم خصال قوام چار ارکان افریدند سخا و علم وحلم وهم شجاعت بنام شاه مردان افریدند بلوحائیکه حمد ایزد پاک ترا عبد مسلمان آفریدند