Page 145

۱۱۲ انتظارم پیش ازین میپندار باب کرم شیوه جور و ستم بعد از مسلمانی تو ظلم اگر هرچند کنی رخ بر نتابم از درت عشق دامنگیر ما چون ننگ افغانی تو جرعه خواهم ز مین همت پیرمغان نزدوی عمان و قلزم قطره فشانی تو صبحدم باد صبا در گوش گل میگفت این غره بر این رنگ و بو بودن نادانی تو ناگهان از هاتف غیبم ندا آمد بکوش عایشه کلب حریم شاه جیلانی تو رخت شمع شبستان آفریدند لبت لعل بدخشان آفریدند چو اعجاز مسیحا در تکلم دهانت آبحیوان آفریدند سرسلک دندان در لطافت چومروارید غلطان آفریدند دو ابرویت چو صمصام شرر بار پی قتل رقیبان آفریدند بهرست فوج اعدا از رمان شد چو آن صفهای مژگان آفریدند ز رخ صبح سعادت گشت روشن ز مو شام غریبان آفریدند دو گیسویت سواد لیلة القدر جبینت صبح خندان آفریدند چو شمع عارضت افروخت انجم مرا پروانه آن آفریدند توئی سر تا قدم کان ملاحت سراپایت نمکدان آفریدند