Page 111

۷۸ مست جام محبتم چه علاج قید در دام الفتم چه علاج رندی و عاشقی و هجر و فراق آمد از رو فطرت چه علاج سر ز پا باز بر نمی یابم غرقه در بحر حیرتم چه علاج مرغ دل شد بدام حسنتان حبس زندان غربتم چه علاج چون بر نمی شود کامم عبث است جمله محتم چه علاج چرخ عایشه را شدست قریب روز و شب مشقتم چه علاج ای عزیز ار تو هستی نکته سنج هر چه ناصح گویدت از وی مرنج راستی تلخیست در ظاهر چو زهر چون خلاص اند ما ز تو بهیچ گنج مستم از سودای عشقت بی فراق نیست پی وای می افیون بنگ هر زمان نالم ز فرط اشتیاق سوختم در نار هجران پنج کردگار الطف کن بر عایشه هم بحق چار یار و هفت و پنج دلا مدام موئد شو از برای قدح ز روی صدق ندکر شو از برای قدح پش شمع وصالش تو همچو پروانه نثار کن دل و جان تو در هوای قدح نوشتیم