Page image — the source of record
Machine transcription
شماره ۱۲/۴ ۱۵ جلد سوم سال دوم
آراسته ترین لباس است بر پیکر ملکوتی تو و آن حافظ
شیر از نیست بنی شعر تو روحی نامدرک و عریانی و شعر بی تو
پیکر ی بی احساس و بی روان. در پیکر لذایذ تو بمنزلهٔ
احساس و شعر مثابه عقل است . تفاوت تو با شعر همان
فرق شعر است (؟) با نثر. تو شعر را قابل دخول در
بهشت ارواح میکنی و بالهای آسمانی خود را در پیکر
خاکی شعر استوار میسازی توئی که نظم را از حضیض نثر
باوج شعر پرواز میدهی توئی که شعر را بقدری تلطیف میکنی
که مهبط نفحات آسمانی و منبع تراوشهای روحانی
میگردد اما شعر اجر ترا ضایع نمیگذارد او ترا در دماغ بشر
که از همه موجودات نیز قدر ترا بالامیداند مفهوم و مرکوز
میسازد او ترا در جمع خاکیان که عشاق وفادار و بیدستگاه
اند وارد کرده و لباسیکه مناسب ادراک آن دل باختگان
است، بر تو می پوشاند و هر درجهٔ بتأثیر تو میافزایند
شعر ترا از رتبه محسوسی بمقام معقولی میرساند نفخه لرزان
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.