Page 499

شماره ١٣/٣٤ ٤ جلد سوم، سال دوّم از سینه تا کلو چند جا گره گشته و نزدیک بود خفه شوم. این حال تنگ که حکایت میکند از فشار قہر عصیت ؟ صحنه تمثیل خیال؛ پرده را بدل کرد . غم که فلک زدگان بیچاره همه کشته دست اویند همچو فرشته عذاب حاضر شد. در جبینش چین و شکنج بسیاری فراهم آمده که دیدنش عیش ما تباز را منغص وطبع نامرادان را منقبض سازد با آواز لرزان گلو گیری گفت: شما نوع بشر، خیلی حقوق ناشناسید! خدمت هیچکس به پیش شما مجرا نمیشود. من با پدر شما حضرت ابو البشر عقد اخوت بسته بودم. هنگام هبوط بدین لکدُه که از مونس خویش جدا افتاد، من از و تفقد و دلجوئی کرده و نگذاشتم تنها بماند . و چون آشنای پدر خویش پسر گفته اند از آن عصر تا امروز در هر حادثه از دلجوئی و تفقد اولادش هم پا نگرفته وبقدر مساعده وقت از ایشان وارسی کرده‌ام . اگر من با ولادش دلسوزی نداشتم؟ اکثری ناخلف و باغوای سرور از جلد انسانی برآمده حیاش