Page 478

شمارهٔ ۲ / ۱۳ ۳۵ جلد سوم سال دوم وسیله و فریب گشته بد نام و رسوا میشود و دلش همیشه در کلفت و عذاب است ملامتش میکند که چرا کمالی یا نگرفتی چرا کسی را بازی داده گنه کار گشتی اما بجز اینکه بخل وحسد و کینه و عناد زیاد شده هنوز رنجیده خاطرش دارد بسبب جهل ولا علمی نه نا دم و تا ئبش میگرداند نه با مردم متحد خالص و محب صمیمش میسازد- از وفا وصفا دور چنین افراد «پراکنده روزی پراکنده دل» با وجود رشته ملی بیگانه میباشند و با وصف همدینی از سلک مواخات صادقانه سوا می افتند. مذموم و محکوم ضلیل و ذلیل اگر از بهائم بتر نباشند آدمها درست هم نمیباشند – اگر از تفریط مثال مذکور بمیان بمانیم اشخاصی را می بینیم که از علم و فن بیخبر مانده بمزدو و دکانداری یا دهقانی می پردازند، اسراف نمیکنند بدیگران معامله است مینمایند و بر حالت معمولی خود قانع اند اما چون رهبانیت در اسلام نیست