Page image — the source of record
Machine transcription
شمارهٔ ۱۱، ۱۲ ٥٨ جلد دوم، سال اول
تسلی شود و عهد و زمان آنرا فراموش کند حالیکه می کند،
اثاری را نمی یابد و هیچ سود نمی کند . و همین که قصیدۀ
آن تمام می شود ، رنگ آن متغیر و چشم های آن
شخص شده بطوری که شاخه های خشک در قبال
بادهای تند مضطرب میشوند مرتعش شده بعد از آن
مثل مریض های تب دار در وقت بحران بنای هذیان را
گذاشته عقل و حواس آن مختل و مخلط می شد من رستم
که این مرد دیوانه شد و عالم شعر مستوجب آن شد که بران
ندیه نکنیم. راه خود را گرفتم، در حالی که از خداوندعافیت
میخواستم و بدل میگفتم : جمال زن ازینکه بزرگ ترین
عقول را بهلاکت بدهد حقیر تر و ازینکه روشن ترین قرایح را
خاموش سازد عاجزتر است
وَ لَكِنَّهَا الأَقْدَارُتَجْرِي بِحُكْمِهَا مگر اینکه اندازه ها بحکم آن جاری میشود
عَلَيْنَا وَ اَمْرُ الْغَيْبِ سِرٌ مُحَجَّبُ بر ما ؛ و امر غیب سرّیست پنهان،
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.