Page 154

۴۵ تنها فیلسوف (محب حکمت) میخواند. چونکه خود را دانای حکمت نمیدانست. محب و جویای حقیقت می شمرد. اینست که بار ها میگفت: «چیزیکه باین قدر سعی دانستم همین بود که چیزی ندانستم.» یعنی از چرک جهل مرکب ناصیه عرفانش پاک بود سقراط جسارت و حمیت فوق العاده داشت. در جنگهای ملی اسپارتها دفاعی اشتراک میکرد و طرف حق را التزام می نمود. جانفشانی ها خدمتها نشان میداد. از انجمله قیسه نوفون بروایت دیگر السبیاد که شاگرد و صدیق او بود؛ در محاصره دشمن افتاد. هیچکس برای قیسه نوفون حیات خود را به تهلکه نینداخت. سقراط هر تهلکه را در نظر گرفته رفیق افکار خود را از محاصره دشمن خلاص کرد. بدرا یت انصاف و دور اندیشی او هر کس حیران بود. فقط دشمنانش اعتراف نمیکردند. بنا بران فلیب اول بمقدونیه خواند. مشاور دولت و معلم اولاد خود میخواست بکند. سقراط قبول نکرد. زندگانی بصیرت کارانه و آزادانه خود را به دربار فلیب ترجیح میداد. اگر چه یگانه حظی که داشت همین تلقین و تعلیم بود. لیکن حریت فکریه را وابسته بحریت محیط میدانست.