Machine transcription
۹۲
از خرمن ماه رخ پر نور تو خورشید در دیده هلال ایدش آن لحظه کجا
خوشه نشان همچون پرکاه
رحمت بکن انصاف تو ماند که کشش امیر ریخته سودای تو خون دل ما را
برگوز مجسد بی هیچ گناه
ايضاً
با غیر مرو جلوه کنان جانب گلشن زینش مکن از نور رخ خویش تو روشن
ای خسرو خوبان چون شمع شبستان
چون سرو سهی گر تو بگلزار خرامی گل غنچه چوقمری شود از شوق بصدق
یکبار نگارا در صحن گلستان
گر برقع زر وا فکنی ای شوخ تو در باغ گردد رخ صد برگ گل لاله چو سوسن
از شرم جمالت ای جان تو قربان
کردم ز ادای نگه چشم سیاهت گل چاک گریبان ستم آورده بدین
چون نرگس شهلا دور از تو بستان
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
