Page 94

۸۹ بر خاک ریزند و تپیدن نگذارند ای حسرت دل باخته خسته ناکام چون داده دل را تو با نُشوخ گل اندام اکنون چه خُد میکنی ای ساده دل ام مگریز کمال از سر رشکم در و بام مرغیکه در اُفتاد پریدن نگذارند ايضاً خرامان تا بگلشن رفت شوخ سر دلجو سهی سرو چمن از دل چو قمری میکشد چسازم با که گویم از فسون چشم جادو گرفتارم بدام حُسن زلف عنبرین مو فرنگی زاده خوی کافر زناکیو سهی سرو گل اندام پریرو عالم افرو بلا بالا قیامت جلوه عاشق کش نوامو کمبولیلت القدر معارض روز نورو دل از یوسف بمجنون حسن میگه مکه سو انجاط لبیلی وش شیرین سخنگو خرامان میگذشت از ناز دیدم دست او لبالب نشه عشقم ز شوق چشم مستش چه میپرسی ز من وصف لب لعل گهربا یکی خال سیه جا کرده کنج لب نوشش