Page 23

۱۸ گر رسد باد خزان بر گلشن ای بلبل منال خرمن عمر حباب از امید بر باد باد میکشم جور فلک عمریست در دنیای دون نیست شاهی تا ز غم زین پنجه بیداد داد دارد اوراق چاکم گشته عشق ایندعا تا ابد گلزار حسن مهوشان آباد باد هر شجر دارد ثمر زین باغ محنت میکشد مادر ایام مارا همچو سرو آزاد زاد عید قربان شد ز خونم پنجه را بستی حنا عید من وین مرگ نو اکنون مبارک باد باد کردی آخر در ته آنشوخ جان دل نثار اینقدر ای رحمت تاریکو که استعداد داد شب بیا زلف از رخسار پیچم مخور موی آتش دیده ام چون مار پیچم مخور دورم از بزم وصال دلبر ناهید گیس ناله و افغان چو موسیقار پیچم مخور شوخ ترسا زاده دین و دل و هوشم ربود شعله جوالام ز نار پیچم مخور شمع شبهای غمم در سوختن اماده ام هر نفس صد آه شرر بار پیچم مخور خسرو اقلیم فقرم در طریق عاشقی وه که از زلف بتان چون مار پیچم مخور عنکبوت آسا بپای خودت انداختی قفس دامها بهر مگس زنار پیچم مخور ببر