Machine transcription
١١٠
جانسوزم که چوشمع جان گدازم من خسته محقّر بفراق آن سمنبر
بسرشگ غم شناور لب خشک دیده تر به بیان اهل عالم مد و سال
دیده پرنم همه دم به محنت و غم شب و روز در عزا همدم من
زار دل مشوّش ز فراق آن پری وش او مست جام
بیغش من ناتوان حیران همه دم بکنج هجران بکه گویم ای عزیزان
که ز طرف کوی جانان بمن حزین نالان پیام آشنایان
بنوازد آشنا را چو دل دردمند حافظ که ز هجر تست
پر خون همه ماه و سال محزون سیه روز و بخت واژون
ز بلاد عقل پرون چه بکوه و دشت هامون شده تا رفیق مجنون
مژه از سرشک گلگون همه وقت روز و شب بمیان آتش و
تب که تو لعل شکر لب بسر حسین شاهی که تو سایه
شه جم که کلاهی به بتان تو بادشاهی شد من تو شهر بابی
بجمال گلعذاری بدو نرگس خماری چه حنا و جور دار
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
