Page 103

۹۸ ایضاً صنعت ای پسر من میخورم میرود تو خون نافرمان باشد عزایم دربدر همچون صبا میگردم از شوق رخت کاش سنائی با من نکردم خستم زارم بلب حالم خراب از عشق تو رحم کن حالم خراب و نی شکر چون لعل شیرینت ندارد چاشنی داده لعلت از خد بر سر تا سحر از دیده میرزیم ز هجرانت سرشک لاله گون برزم از انتظارت بال و پر هر دم کشاید مرغ شوقم سوی تو کاش روزی گردم قرین بی ایخدا رحمیتا از خنجر مژگان یار از پسین البته باید ایضاً صنعت ایجان جهان ز هجرت هستم بفغان رحمی من کن ای مرحم جان نگر بجاک جگرم گشته شکاف ای سرو روان ز لطف افکن بنظر فکر بحالم هر روز و شبان بنالم همچون بلبل نالیم چو از غم