Machine transcription
۴۲
نه به شعر کج سفله زنهار نگشت
که مصرع غلطش میگزد چو مار نگشت
ز شست ابروی یار و خدنگ مژگانش
کمان گزید ز ناوک هزار بار نگشت
ز صبح کم ندمیدی اگر زری داری
تو هم بعرض کرم ز آستین بر نگشت
به سیر دشت برا و چو لاله ساغر می
بنه به کف که دمیده است سبزه جا انگشت
بصورت دل پیکان یار خواهد بود
چو لاله سر کشد از خاک من چنانکه شت
چو نیست قابل اقبال تخم ادبارت
چه برکشی ز پی ابر چون چنار نگشت
بنیاع
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
