Machine transcription
١٠٣
ناخدا بیا بنشین سیر موج دریا کن
لشکر غمت ای دل بر جهان نمی گنجد
دل فراخ صحرای است جا در دل ما کن
دردمند بیمارم از دو چشم بیمارت
لب گشا چو گل از هم درد ما مداوا کن
سید آنچه نالی وقت مردن است امشب
لحظه نظر بکشا بر رخش تماشا کن
شدم تا پای بند زلف یار آهسته آهسته
گرفتم دامن وصل نگار آهسته آهسته
لب لعلش چو بوسیدم ز روی ناز با من گفت
که ای ناقابل ناکرده کار آهسته آهسته
مبادا از نزاکت آب گردد بر زمین ریزد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
