Machine transcription
که بر آشفت زلف یار مرا
که بر آشفت روزگار مرا
از خوردن می منع کنندم که حر است
چیزی که درین شهر حلال است کدامست
بدیده گر نه دلم میر د حسد زچه رو
چو دیده روی تو بیند دل اضطراب کند
از تو بر کندن دل ممکن اگر بود مرا
بتمنای تو کی اینهمه جان میکندم
ز بد خوئی چنان بیگانه شد آن بیوفا با من
کرشمه
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
