Page image — the source of record
Machine transcription
۲۶۹
خویش را از ساقیان بزم سلطان کرد باز
تا زعدلش باغ ایمن شد ز آسیب خزان
گل سپر انداخت از کف غنچه خفتان کرد باز
نیست غیر از تو مراد دل بیحاصل ما
گرچه حاصل نشود از تو مراد دل ما
ز سرمه انگه سیه کرد چشم یار مرا
چو چشم یار سیه کرد روزگار مرا
تابوت من آهسته زکویش گذرانید
چون نیست امیدی که بیایم دگر آنجا
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.