Machine transcription
۴۷۹
صاحب اتشکده می نویسد که مهری او در اخر عمر بنا بر علاقه
که به خواهر زاده گوهر شاد می بست حبس کردند درین
رباعی را در محبس نوشت.
شه کنده نهاد سرو سیمین تن را
زنبور بقه شبیخون ست مر دوزن را
افسوس که در کنده بخواهد فرسود
پای که دوشاخه بود صد گردن را
(رباعی)
در خانه تو انچه مرا شایر نیست
بندی زدلم میدہ بگشاید نیست
گوئی همه چیز دارم از مال و منال
آری همه هست آنچه می باید نیست
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
