Page 75

جلد اول ٦٦ كتاب القاضي کرده شود و گناه کار میشود کسی قاضی را قاضی که چنانچه قبول کند شهادت فاسق گناه کار است و بدین معنی القاسم شنی و زیرا که قضا از با امانت است فاسق امانت دار نمیشود در امر دین سبب با کی او در امور دین و کفایت فتح القدیر نوشته است که مقتضا قبول کر قصا بشهادت فاسق حلال نیست پس اگر قاضی حکم کرد بشهادت فاسق علی نیز نافذ ست در مخازریمی لایج است که اگر قاضی حکم بشهارت فاسق کند گناه کار میشود هذا اذا غلبت علیه ظنه صدقه وهو عليه حفظ فان لم يغلب على ظنه القاضي صدقه بان غلب كذبه عنده او شکا ورأ فالا يقبلها اى لا يصح قبولها اصلا (ردالمختار) و این چنین حکم قاضی شادی فاسق وقتی است که غالب شد کمان قاضی بصدق او بی قرینه از قرائن در یافت که خطا می گوید است پر اگرعاب شد کان قاضی سبق باصدق کذب شاہدی نزد قاضی برابری شد پر سمی را شهادت شاب فاسق را صحیح نمیشود قبول نمودن ان شاهدی وفي مويطا القنية لولم عنو المدعى التساوين قضاة وامانة وجود الحالة ظاهرا ور بالاسم يقدم الافضل في العلم والديانه والعدالة ويكل و در مسائل سیر در منتبتی ابو سعود د کثرت و چونکه در میان قاضیان زما در عدالت ظاهری برابری واقع شده و ار د شده اقتصریا تقدیم الحکمی بهتر باشد در علم د وین اداری وعد الت والمدى لا يقبل شهادة على عدوه اذا كانت دنيوية فلا يصح قضاون عليه لتوهم ولا لا يتبل بعد العد و على دواء (درمختار وان المريصح قضاؤه عليه فالقاضی الا بن غیره اذا کان د و نا با لاسنتابته و سجا انه ينقلب اذا وقعت له اولادة حادثة (ردالمختار) وقبول نمیشود شاهدی دشمن بر دشمن دیگر ان دسمتی سبب امر دنیوی باشد پی صحیح نمیشود کم قاضی بر دشمن در هم پیپیر کین نمیشود کا غذ حه انده شمن پیش وی ک صحیح میشود حکم قاضی بر دشمن او خالی حسن شده از بین مر ناب کردانیدن قاضی است دیگر یا اگر قاضی از جانب پادشا ه اون نایب کردانیدن شده بود و زود این حکم مباید کتاب بکر دو قاضی دیگر بر اینکه حاد پیش ود اورا یا ولد او را لوقضى على شهر اثبت علاقة بطل قضاؤه (درمختار) اگر کم کرد قاضی برخصتی بعد از ان ثابت کر داند دمنی قاضی را همراه خود باطل میشود حکم قاضی و قديتوهم بعض المتفقهة لى الشهود ان من خاصم شخصا في حق اوادعى عليه يصير عدوه فيشهدون بينهما بالعداوة وليس كذلك (رد المحتار) انما تثبت العداوة يتقو قذف مجروح وقتل وبكا محماة نعم هي تمنع الشهادة فيها وقعت في المخاصمة كشهادة وكيل فيما وكل فيه وقد و شريك (در مختار) و تحقیق هم کرد به مهی مقامی این صحیح است