Page 68

جلد اول ۵۹ ادب القاضی وما سمي من الأنبياء بالاوامره الله تعالي بالقضاء واثبت لآدم اسم الخليفة وقال تبارك وتعالي لداؤد يا داؤد انا جعلناك خليفة في الأرض فاحكم بين الناس بالحق ولا تتبع الهوى فيضلك عن سبيل الله ان الذين يضلون عن سبيل الله لهم عذاب شديد بما نسوا يوم الحساب (اختیار شرح مختار) در تواریخ و تفسیر این سطر مبرهن گرداین دند تبارک و تعالی اور فرموده بود بقضاء ثابت بود کرده خدا تعالی از برائی دم علیه السلام اسم خلیفه را یعنی خلیفه کرد آند اورا د اجرای احکام شرعیه و گفته است خدای تبارک و تعالی مرداود علیه السلام را که ای داود بدرستی و تحقیق خلیفه کردیم ترا در زمین پس تیق بافت ہم ارزانی داشتم پس حکم کن بین مردمان براستی پیروی مکن حقیر منش از خواهی نفس پس گمراه میکند ترا پیروی هوای نفسانی از راه خدا بدرستی آنانکه گمراه اند از راه حق تعالی یعنی منحرف و یکسو میگردند از راه برای سبیل حق تعذب داند مراشان است عذابی سخت بسبب انکه فراموش کرده اند روز شمار را یعنی روز قیامت را در فوائد السلوک و رده که بنظر بادشاهی نجیب کار ری شهر یاری چه گران با ریست که چون حضرت داود علی نبینا و علیه السلام با کمال درجه نبوت و جلال مرتبه رسالت بسبر داشتن با پای گران بار در کوی خجلاب بد بخطاب شد که فاحكم بين الناس بالحق پس حکم کن میان مردمان بحق و طریق معدلت اور بیلی مسلسیل عدل و انصاف و پای نه بر میانی حق بیحاود باطل متابعت هوای نفسانی بنمائیمت مرادو شش اعتبار کن که تر از مسالک رو خیل گمراه گرداند و نیز در کتاب سلطانه جیب نفره با نظم نقش این شو که حق فرمود در مقامی خطاب با داؤد که تراز ان خلیفه کی آدم سوی خلق جهان پرستادم تا دهی ملک نے عدل اساس حکم رانی بعدل بین الناس هرکسی کی زعدل مستور است از مقام خلیفه کی دورست انحکم کیسه دهشتر د ویتی عقل اون چه میرش خلیفه حق وقال النبي صلوا الله عليه وسلم قضاء الفريضة (اختیار شرح مختار) و گفته حق تعالی جل شانه پیغمبر ما را علیه السلام که بدرستی حکم کن میان ایشان بسنت من یعنی آن انچه فرستاده است آن حق تعالی که قرآن شریف است و كان فيه الامر بالمعروف والنهي عن المنكر واظهار الحق وانصاف المظلوم من الظالم وايسال الحق الى مستحقيه ولاجل هذه الاشياء شرع الله الشرايع وارسل الرسل عليهم السلام (اختيار شرح مختار) و دیگر جهت اینکه در قضا