Page 673

جلد اول ٦٦٣ کتاب ادب القاضی امام حصیری رح در شرح جامع کبیر صب دهنا الانسان عند الشهود وقال كانت نجسة وانكر المالك فالقول للضاب (تنویر) مع يمينه (تكمله رد المحتار) لانكاره الضمان (درمختار) اى الضمان بالمثل لا بالقيمة فان ظاهره ان القول له في عدم الضمان وليس كذلك بل القول قوله في كونه متنجسا واما الضمان فلا يتضمن نمنه متنجسا (تكملة رد المحتار) شخصی ریخت روغن شخصی را نزد گواهان و گفت که این روغن ناپاک بود و مالک آن از ناپاک بودن آن منکر شد پس قول ریزند و معتبرست با سوگندش از جهت منکر شدنش از تاوان آن یعنی از تاوان مثل آن نه قیمت آن پس بدرستی که ظاهر قول مصنف اینست که بدرستی قول ریزنده معتبرست در نابودن تاوان بر او و حال آنکه این چنین حکم نیست بلکه معتبر قول ریزنده است در ناپاک بودن آن و اما درباره تاوان پس قول ریزند و معتبرست پس تاوان آنرا میدهد در حالیکہ ناپاک قیمت کرده شود و في البزازية اراق زيت انسان او سمنه وقد وقعت فيه فارة ضمنه وحينئذ تعين ان المراد بعد الضمان ضمان المثل وان المراد بالضمان المثبت ضمان القيمة لانه بالتنجس صا قيميا (تكملة رد المحتار) و در فتاوای بزازیه ذکر شده است که شخصی ریخت روغن زیتون شخص دیگر ابا روغن اورا وحال اینکه تحقیق افتاده بود در آن روغن زیتون و یا در ان روغن دیگر موش تاواندار میشود ریزنده برای او و درین وقت پس معلوم شد که مراد بنا بودن تاوان بر او در مسأله گذشته تاوان مثل است یعنی تاوان دار نمیشود ریزند و مثل آن روغن را ومرا بتاواندارسی ثابت کرده شده در مسأله بزازیه تاوان قیمت است یعنی ضامن میشو دیمت ہر کدام از آنها را در آنحالی که نا پاک قیمت کرده شود زیرا که مشلی به نجس شدن قیمتی میگردد و فی فصول العمادى وإذا تلف زيت غيره في السوق أو سمنه