Page 649

جلد اول کتاب ادب القاضی که موافقت کرده شود میان هر دو قول بعین طریق یعنی کسی از علماء رحمهم الله نگفته است که درین زیر وصیت داخل نمیشود مرا ا کرده ست دینی را که از دین دار بترآمده باشد و کسی از علماء رحمهم الله نگفته است که درین داخل نمیشود اراده کرده است دینی را که از دین دار نیامده باشد وینبغی التأمل عندالفتوی لان کلام کل متکلم یبتنی علی عرفه فان کان العرف ان المال یقع علی ماسوا العقار او الدین او یعم الکل فیفتی به اگر الله وینباید تامل کردن مفتی را در وقت فتویٰ کردن زیرا که سخن هر سخن گوینده بنا میشود بر عرف او پس فتویٰ که عرف آن وصیت کننده باشد بر آنیکه لفظ مال واقع میشود بر غیر از زمین یا غیر از دین یا لفظ مال شامل میشود تمامی را پس فتویٰ بدهد موافق بآن عرف و فی الجامع للصدر الشهید رحمه ان اشتریت بهذه الدر اهم صدقة و تصدق بها بصحت الجواهر در کتاب جامع امام صدر شهید رحمه آورده است که شخصی گفت که اگر خریدم باین درهمها چیزی را پس آنچه خریده شده صدقه باشد پس خرید بآن درهمها چیزیرا درینصورت حانث میشود یعنی بر او لازم میشود که آنچه را صدقه کند و کفت ان تزوجت فمهری صدقة صح فان ارتدت او قبلت سقط قبل قبضه و کذا بعده فیما یتعین و على هذا الطلاق فیما يتعين تصدق بما يقبضه الجواهر کمان گفت که اگر شو کنم پس مهر من صدقه باشد پس این قول آنزن صحیح است نذر میشود یعنی اگر شوهر کرد صدقه کند مهر خود را پس اگر مرتد شد آنزن یا بوسه کرد پسر شوهر خود را بشهوت ساقط میشود آن نذر که پیش از قبض کردن مهر باشد آن مرتد شدن یا بوسه کردن او همچنین ساقط میشود که باشد پس از قبض کردن مهر که آن مهر چیزی باشد که رد کردن خود آنچه معین باشد و بر این حکم است طلاق یعنی اگر آنزن را طلاق کرد شوهر او پیش از قبض کردن مهر یا بعد از قبض کردن آن ساقط میشود آن نذر و در آن چیزی از مهر که در ان زن را اختیار داده شده است در میان رد کردن خود آن چیز و غیر آن صدقه کند و اگر یتیم