Page 601

کتاب ادب القاضی ۵۹۳ در آن است بدو دیوار یکه مریکی ازان دو مدعی بها باشد و آن دود یوار پیوست باشند بدیوار دیگر مرآن مدعی را که روبرو باشد بآن دیوار یکه گفتگوی در آنست تا که چھار کنج کردیده باش مانند بنای سر پوشیده کرد اگر د بشکل کند پس تمامی آن در حکم یک بنا میشود و همچنین قول هم کرخی را عمل کردند بعض مشایخ را و از امام ابو یوسف رحمہ اللہ روایت کرد و شد و ست اینکه تفسیر آن پیوستکی چهار کنج که بهتر میشود بسبب آن صاحب پیوستکی دیوار بر صاحب تیر ہا پیون بودن دو طرف آن دیوار است که گفتگوی در آنست بداخل بودن بعض تصفهای خشت آن دیوار یکه مر یکی ازان دو مدعی را باشد و ایا پیوستکی آن دود یوار او بدیوار دیگر رو برو بآن دیوار یکه گفتگوی در ان است معتبر نیست و بر این روایت امام ابو یوسف رح اکثر مشایخ رحمهم الله تعالی از جمله ایشان شمس الائمه سرخسی است بد و من دعى في دار دعوى وانكرها الذي في يده فصالحه عنها فلوجا ز والمدعى وانكان مجهولا فالصلح على معلوم من مجهول جائز عندنا وهذا يهم و اگر کسی دعوی کرد در سرای دعوای را و منکر شد انکس کسیکه سرای در دست او بود بعد از صلح کرد انکس که سرای در دست او بود با آن مدعی پس این صلح دروست و روا اگر چه نا معلوم است پس صلح بر چیز معلوم از دعوای نا معلوم رواست نزد علمای ما رحمہم اللہ تعا الفصل الثانی فی بعض مسائل التناقض والاقرار وغیر ذلک فصل دویم ثابت بیداریتان بعض سئلهای تناقض واقرار و غیر ان ومن دعى دارا في يدرجل انه وهبها له في وقت فرا اليه فقال هحمد في الهبة فاشتر بها واقام المدعى البيئة على الشراء قبل الوقت الذي يدعى فيه هبة لا تقبل بينته لظهور التناقض على ادعائه ولا خصوصية لهذه المسئلة بل في كل موضع حصل التناقض من مدعی اعنه ومن شهوده او من المدعى عليه لا مجها ولو شهدان بر بعد هذا تقبل توضح بتوفيق هدايه بود اگر کسی دعوی کر در سهمی را که در دست دیشی فایده در اینکه مردی دعوی کرد در سرای و ذوالید منکر بود و بعد ازان صلح کرد می قاضی غلام حسن