Page 598

مجلد اول ۵۸۹ کتاب ادب القاضی که قول برگزیده شده این است که شخصی بالاشوند تا درخت خبر کند اهل همسایه خود را در وق بالاشدن یکبار یا دوبار تا که پنهان کنند جانهای خود را زیرا که این حکم جمیع کردند است دیدام به دو حق وفي جامع الفصولين من فصل الحيطان لو لاحد هما عليه خشبة مثلا اخر وضع مثله ان كان الحائط يحتمل والالايومر نفره كذا برفع بعض الخشبة و در کتاب جامع الفصولین از فصل حيطان آورده است که اگر هر یکی از دو شریک را برد یوار مشترک چوبی بود پس مرآن شریک دیگر راست نهادن چوب مانند آن چوب شریک دیگر بر آن دیوار اگر بود آن دیوار که برداشت میکرد نهادن چوب آن شریک دیگر را و اگر بو درا نمیکرد آنرا امر کرده شود شریک او را برداشتن بعضی از آن چوب تا که بهمین مقدرا چوب برداشته شده این شریک دیگر نیز چوب بران دیوار بنهد و فى المحيط ذكر الرازي في كتاب الاستحسان لواراد ان يبنى في داره تنور للخبز الدائم كما يكون في الدكاكين او رحى للنجي ومدقاق للقصارين لم يجز بخلاف الحمام وبخلاف التنور المعتاد في البيوت وصحح النسفي في الحمام ان الضرر لو فاحشا يمنع والا فلا در خلاصه و در کتاب مجته سابق آورده است که ذکر کرده است امام رازی رحمة الله علیه در کتاب استجابان که اگر شخصی اراده کرد که بنا کند در سرای خود تنور برا بیجهت همیشه نان پختن چنانچه در دکانها میبارید یا بنا کند طاحونه را بجهت آرد کردن یا بنا کند جای کوفتن جامه را برای گازران روانيست الحمام از حمام و بخلاف از تنور می که عادت کرده شده ساختن آن در خانها که روا است بنا کردن این و امام نسفی رحمه صحیح کرده است در ساختن حمام این را که اگر ضرر آن بسیار بود منع کرده میشورا ضرر آن بسیار نبود منع کرده نمیشود حایط بين دارین کل دار لرجل ادعى بحائط صاحبه کلام فلها المسئلة على وجوه ان كان لاحد المدعين جذوعا على الحائط المتنازع فایده دعوی در دیوار یک پربنا و در سرای باشد.