Page 574

جلد اول ۵۰۵ کتاب ادب القضا مال میراث است از طرف مردہ معلوم الثانی انما يكفى بثبوت بعض الورثة ان لو اد الجميع وقضى به اما لو ادعى حصته فقط وقضى بها فلا تثبت حق الباقين كذا فى جامع الفصولين من السابع والعشرين (بحر مرائق) تنبيه دوم يعنی كرجهاين مبحث كه ثبوت كردن بعض وارثان مال متروكه را بركسی كافی ميشود وقتی كه اگر دعوای تمامی آن مال متروكه را كرده باشد وقاضی حكم كرده باشد اما اگر دعوی كرده باشد تنها حصّه خود را وحكم كرد قاضی بحصّه او بر مدعی عليه پس ثابت نميشود حصّه باقی وارثان همچنين ذكر شده است در كتاب جامع فصولين از فصل بيست وهفتم الثالث ادعى بيتا فقال ذو اليد انه ملكى ورثته من ابى فلو قضى عليه يظهر على جميع الورثة فليس لاحد منهم ان يدعيه بجهة الارث اذ صار مورثهم مقضيا عليه (بحر مرائق) تنبيه سوم اين است كه شخصى دعوی كرد خانه را پس ذو اليد گفت كه بدرستى اين خانه ملك من است ميراث گرفته ام آنرا از پدر خود پس اگر قاضی حكم كرد بر ذو اليد ظاهر ميشود حكم او بر تمامی وارثان پدر ذو اليد پس نيست مرا هيچ كدام از ايشانرا كه دعوای آنخانه كند بسبب ميراث زيرا كه مورث ايشان گرديده است كه حكم كرده شده است بر او فلو ادعاه احدهم ملكا مطلقا تقبل قوله نقض عليه فی الملك المطلق فلو ادعاه ذو اليد ملكا مطلقا لارثا لا تصير الورثة مقضيا عليهم فلهم اخذه بدعوى الارث لكن ليس لذى اليد حصة فيه اذ قضى عليه (بحر مرائق) پس اگر يكى از وارثان دعوی كرد آنخانه را بملك مطلق يعنی بی سبب كه بجهة ميراث دعوی كرده نه بديگر جهت قبول كرده ميشود دعوای او زيرا كه حكم بر او كرده نشده است در دعوای ملك مطلق پس اگر دعوی كرد آنخانه را آن وارث ذو اليد بملك مطلق نه بجهة ميراث درين صورت نميگردند وارثان حكم كرده شده بر ايشان پس ورثه راست گرفتن به دعوای ميراث ليكن نيست مر ذو اليد را حصّه در ان خانه زيرا كه بر او حكم كرده شده است الرابع اذا كانت الورثة كبارا غيبا وصغيرا نصب القاضي