Page 565

جلد اول ۵۵۰ كتاب القاضي از انصال کروز شنبه یا مدعی علیه شاهدان گذرانیده بو دبر اینکه بدستی که حکم خلاص کرده است مر از دعوی مال روز جمعه مدعی شاهدان گذرانید بر اینکه معلم حکم کرده از برای من بان مال و در د ز شفه پس بد ستی حکم اول ان حکم نافذ است و حکم دوم او با طل است یعنی درین دو صورت آن حکم که ثابت شد که اول است نافذ است و آن حکم که ثابت شد که دوم است با طل است الباب العشرون في القضاء بالمواريث باب بیستم بابت است در بیان حکم کردن قاضی بمیراثها واذا مات نصرانی فجاءت امرأته مسلمة وقالت اسلمت بعد موتہ وقالت الور اسلمت قبل موتہ فالقول قول الورثة املا يدر تحكيم اللحال كما يحكم الحال في مسئلة جربان ما الطاحونة در مختار او وقتی که نصرانی مرد پس امد زن او در حالی که مسلمان بود و گفت که مسلمان شده بود م بعد از مردن شوهر خود و گفتند ورثه شوهر او که مسلمان شده بودی پیش از مردن او پس معتبر قول ورثه شوهر اوست از جهت حکم کر دانید کالا الم می کند بصد و در شهور چنانچه حال حکم میکند در مسئله بجای رساندن آب طاحونه که میان صاحب حونه و اجاره گیرنده آن اختا واقع شود که صاحب حونه دعوی کند که آب این دمی و در مدت اجاره و اجاره گیرنده دعوی کند که آب ان قطع شده بود در ان مدت پس کرد حال بابهاری بود قول صاحب حونه معتبر است اگر و حال آب آن مقطع بود قول اجاره گیرنده معتبر است ثم المحال انما يصلح حجة للدفع لا للاستحقاق در خدار كمالومات المسلم وله امرأة نصرانيه فجائت مسلمة بعد موته وقالت اسلمت قبل موته وقالت الورثة اسلمت بعده ونمه فالقول قولهم ايضا اميد ابد بعد از ان که صلاحیت دارد مرد لیل شدن برای دفع نه انکه حال صلاحیت دارد دلیل شدن برای مستحق شدن چنانچه اگر مرد مسلان و مرد را زن نصرانیه بود پس در ان زن در حالیکہ مسلمان بود بعد از مردن شوهر خود و گفت که سالن شده بودم پیش از مردن شوهر خود و ارثان شوهر او گفتند که مسلمان شده بعد از مردن شوهر خود