Page 562

جلد اول ۵۵۳ کتاب القاضی عیب لا یحدث مثله برده على الموكل ايضا وانكان يحدث مثله لم یرده على موكل حتى يقیم البینه ان هذا العیب كان عند الموكل و انكانت الحكومته بغیر رضاء الأمر لم یلزم الأمر من ذلک شی الا ببینه او كان عیبا لا یحدث مثله و لو كان هذا الرجل اشتری عبداً لرجل بأمره فطعن المشترى بعیب به وحکما فیما بينهما رجلا برضاء الا ورده ببینه او با قرار او بنكول كان ذلک جائزا على الامر وهذا ظاهر ولو كان التحكيم بغير رضاء الامر ورد ببعض ما ذكرنا فكذلك الجواب وكان الرد جائزا على الامر کذا فی المحيط (عالمگیری) و اگر مردی فروخت متاع مرد دیگر را بامرا و پس خریده طعن گفت بسبب عیبی در ان پس حکم گردانیدند فروشنده و خریده میان خود محکمی با برضای مشتری پس رد کرد آن حکم آن متاع را بر فروشنده بسبب همین عیب با قرار کردن آن فروشنده باین عیب یا بسبب منع آوردن اواز سوگند خوردن یا بشها دتیکه گذشته بودند با ثبات آن عیب پس اگر رد کردن او بسبب گذشتن شاهدان بود یا بسبب منع آوردن وکیل بود از سوگند نمودن پس میرسد مرد وکیل را که رد کند آن متاع را بر وکیل گیرنده و اگر رد کردن آن متاع بسبب قرار کردن وکیل بود بآن عیب و حال آنکه آن عیب چنان بود که نو پیدا نمی شد مانند آن درین صورت نیز رد کند وکیل آن را بر وکیل گیرنده و اگر مانند آن عیب نو پیدا میشد رد کند بر وکیل گیرنده تا وقتی که شاهدان بگذراند بر اینکه این عیب نزد وکیل گیرنده بود و اگر حکیم گردانید بدون رضا امر کننده بود لازم نمیشود بر امر کننده هیچ چیزی از این رد کردن مگر لازم میشود بواسطه شهادتیکه بگذرند بر ثبوت عیب نز دوکیل گیرنده یا آن عیب چنین باشد که مانند آن نو پیدا نمیشود و اگر این مرد امر کرده شده خرید غلامی را برای دیگر مردی بامر آن دیگر مرد پس خریده طعن گفت بعیبی در ان غلام و حکم گردانیدند فروشنده و خریده میان