Page 553

جلد اول ۵۴ كتاب ادب القاضي ومدعی علیه بحکم او پس از حکم كردن او ولو حكما رجلا فاخرجه القاضي من الحكومة فحكم بعده بينهما فاجازاه جاز وليس للمحكمان يفوضه لغيره ولو فوض وحكم الثاني بلا رضاهما فاجاز القاضي لم يجز الا ان يجيزاه بعد الحكم فتح القدير) واگر مدعی و مدعی علیه مردیرا محکم گردانیدند پس قاضی بدر کرد و معزول گردانید آن مرد را از حکومت پس حکم کرد میان مدعی و مدعی علیه بعد از معزول کردن قاضی او را پس اجازه کردند مدعی و مدعی علیه حکم او را جائز حكم او و نیست مر محکمی را که بسپر د حکم کردن را بدیگری را گر سپرد حکم کردن را بدیگر پس حکم کرد ان محكم دوم بدون رضای مدعی و مدعی علیه پس قاضی اجازه کرد حکم محكم دو مرار و است این حکم مكر روا میشود وقتیکه مدعی و مدعی علیه اجازه کنند حكم محکم دوم را پس از حکم کردن او و ذكري السرخسي اذار خو قوم على حكم رجل فحكم غيره بغير رضتهم لم يجز ولو اجاز ا لاول حکمه جاز (عالمگیری) ذکر کرده شده است در کتاب سیر که اگر قومی رضامند بحکم مردی پس حکم کرد غیر آن مرد بغیر رضای القوم رو انمیشود حکم آن غیر مرد و اگر آن مرد اول جاکره حکم او را روا میشود حكم او واذا اصطلح الرجلان على حكم يحكم بينهما ولم يعيناه ولكنهما قد اختصما اليه وحكم بينهما جاز عالمگیری) وقتیکه اتفاق کردند دومر د بر محکمی که حکم کند میان ایشان و دانسته نکردند آن حاکم را بان محکم کردن او را ولیکن تحقیق دعوی کند نزد او و او حکم کرد میان ایشان رواست حكم او واذا اصطلحا على غائب يحكم بينهما فقدم وحكم بينهما جاز كذا في المحيط (عالمگیری) و وقتیکه اتفاق کردند مدعی و مدعلی علیه برجای بی که حکم کند میان ایشان پس آمد آن غایب و حکم کرد میان ایشان رو است حکم او همچنین ذکر شده است در كتاب محیط و اذا اصطلحا على ان يحكم بينهما فلان او فلان فايهما حكم بينهما جاز واذا نقدما الى احدهما فقد عيناه للخصومة فلا يبقى الآخر حكما كذا في الملتقط (عالمگیری) و وقتیکه اتفاق کردند مدعی و مدعی علیه برائیکه حکم کند میان ایشان فلان شخصی خرچہ