Page 546

جلد اول ۵۲۴ کتاب ادب القاضی لكن حكم المحكم في امثال هذا كالحكم في الطلاق المضاف مختلف نفاذاً قضاءً واكان الاصح هو النفاذ اذا حكما ليحكم بينهما ما يرى واذا كان التحكيم ليحكم على جهة اما يراه المحكم كان الصحيح عدم النفاذ قضاء البحر رائق شخصی خشوی خود را به شعبوث سود پس ذکرش منتشر شد برای اولین زن شوهر محکم گرفتند مردی را تا که میان ایشان حکم کند بحلال بودن بنا بر مذهب امام شافعی رح در صورت آن مرد حکم میکرد در میان ایشان لیکن قول صحیح آنیست که بدرستی حکم محکم در مانند این جا بها نافذ میشود گفته است مصنف رضی الله عنه که نافذ شدن حکم محکم صحیح است لیکن حکم محکم در مانند این جا بها مانند حکمست در طلاق نسبت کرده شده د مللک اختلاف کرده شده است در نافذ بودن حکم او اگر چه صحیح تر نافذ بودن حکم او است در وقتیکه محکم گرفته باشند او را مدعی و مدعی علیه برای اینکه حکم کند میان ایشان برائے خود و وقتیکه باشد حکم گردانیدن او برای آنکه حکم کند میان ایشان مخالف رای خود صحیح نافذ نابودن حکم اوست السادسة ان حكمه لا يتعدى الى الغائب لو كان ما يدعى عليه سبب الما يدعى على الحاضر السابعة كتاب المحكم الى القاضى لا يجوز كما لا يجوز كتاب القاضي اليه الثامنة لا يحكم المحكم بكتاب قاض الا اذا رضى الخصمان كذا فى البنايه وفتح القدير التاسعة المحكم اذا ارتدانعزل فاذا سلم فلا بد من تحكيم جديد بخلاف القاضي كذا في الولوالجية بحر رائق) ولو عنى المحكم ثم ذهب العمى وحكم لم يجز عالمكيري العاشرة لو رد المحكم الشهادة بجرحة ثم اختصما الى الخر او قاض فركبت البيئة يقضى ربحر رائق اسلا ششم نیست که حکم کم تجاور نمیکند بائب اگر در باب بی باشد با در حار ملا حکم قاضی که جاوز نمیکند ما هشتم نیست که نوشته محکم وی قاضی روانست چنانکه نوشته قاضی سوی هکر رویت بخلاف از قاضی که نوشته او بسوی قاضی دیگر ر و است مسئله ستم نیست که محکم علم نکند بنوشته قاضی گردقتیکه اپنے