Page 533

جلد اول ۵۳۳ كتاب ادب القاضى بشهادة الشهود لعدم ظهورعد التهم حتى اقرذ واليد لاحدهما بعينه انه عبده اودعيه فان القاضى يدفع العبد الى المقر فاذ اعدلت الشهود قضى بالعبد بينهمانصفین (عالمگیری) مردی در دست او غلامی بود دعوی کردند دو مرد آن غلام را و هر کدام از ایشان شاهدان گذرانید که این غلام از من ست که امانت داده ام او را نزد آن کسی که قا در دست اوست در حال اینکه ذوالید منکر بود ازان دعوای هر دو مدعی و یا اینکه نه انکار میکرد و نه اقرار میکرد سکوت کرده بود پس قاضی حکم نکرد بگواهی گواهان ایشان بسبب ظاهر ناشدن عدل گوایشان بعد از ان اینکه ذوالید اقرار نمود برای یکی معلوم از ایشان که بدرستیکه این غلام از اوست امانت گذاشته است در من پی شکم قاضی میدهد آن غلام را بآن شخصی که اقرار کرده شده است برای او پس وقتی ثابت شد دلی خوان هر کدام ایشان قاضی حکم کند بآن غلام بد و نصف میان ایشان هر کدام را نصف آن غلام باشد ولو اقام كل واحد من المدعيين شاهدا واحدا على ما ادعائم اقرذ واليد بالعبد الاحد هما يدفع العيد ولا يبطل ما اقام كل واحد منهما من شاهد واحد فان اقام غير المقر له شاهد أخر قضى بالعبد فان لم يقض حتى جاء المقر له بشاهد خر قضى بالعبد بينهما نصفين فان يقول الذي لم يقرلة قبل ان يقضى بالعبد بينهما نصفين في عبد شاهدا الاول واقيمها مع شاهدا لاخر على المقر مجددا یقضى بكل العبد له (عالمگیری) واگر گذرانید هر کدام از ان دو مدعی یکشاهد را بران چیزیکه دو آنرا کرده بودند بعد از ان اقرار نمود ذوالید بان غلام برای یکی از ایشان داده شود غلام بان دردی که توارد برای او اقرار کرده است و باطل نمیشود آن یکشاهد یکه گذرانیده هر کدام از ایشان پس ار گنا اندیری که اقرار نموده بودذوالید برای او مکشاهدی دیگر ا حکم کرده شود بان غلام برای او واگر حکم نوزده بودبرای آنمدی که ذوالید برای و اقرار کو بگذارید شاهددیگر را حکم رد شو با غلام میا آن دوستی بد ونصف نصف میان ایشان شود و وقتیکه آند می که قراربرای او د والین کرده ست بگوید پیش از حلم قاضی بنصف ناله محموشم