Page 441

جلد اول ۴۳۲ کتاب القاضی العمان للقاضي ولا ية في مال المفقود ما ليس له في مال الغايب كانت المسئلة واقعة الفتوی (فصول عمادی) در هدایه عمر من نظام الدین ذکر شده است که پرسیده شد شیخ الاسلام برهان الدین محمدالله یعنی صاحب کتاب هدایه ازحکم مردیکه غصب کند چیز یراکه از غایبی باشد ایا است مرقاضی را ولایت گرفتن و قبض کردن آن چیز ازان غاصب که نسخد یانه جواب گفت شیخ الاسلام برهان الدین رحمد لله که است مرقاضی را این ولایت قبض کردن واگر این غصب کردن چیزیکه از شخصی گم شده باشد است مر قاضی را ولایت قبض کردن آن مال ازغاصب کنند بطریق ؟؟ زیرا که ذکر کرده شده است در آخر باب چهل و دویم از ادب القاضی که بدرستیکه قاضی را است د را نرسی و تصرفیت در مال شخص گم شده که آن تصرف نیست مرا ورا در مال شخص غایب یعنی قاضی تصرف د ر مال شخص گم شده بسیار است از تصرف او در مال غایب و بر این مساله فتوی واقع شد است و ذكر شمس الأئمة الصرحي في باب الأسير والمفقود بما يصنع بهما من السير الكبير لقا اذا ارادان يأخذ وديعة المفقود من في يد ويضعها على يد لا يأمربه (فصول عماد) و ذکرکر ده است شمس لایمه شرخی رحمة الله د رباب احکام بندی وشخص گم شده و آنچه یکه کرده میشود باری نقل کرده ازکتاب سیر کبیرکه قاضی اگرخواست که بگیر د مال امانت شخص گم شده را از کسیکه آن امانت پیش او باشد و بند آنرا در دست مردی ثقه ومعتمد باکی نیست باین کارقاضی وذ کر شمس الائمة الحلواني رحمه الله في باب نفقة المرآة من ادب القاضي اذا كان المد غائباً لا يبيع القاضى عرضه بالدين عند ابى حنيفة واما العقار فعند ابى حنيفة مر لا يبيع ايضا وكذلك في ظاهر الروا (فصول عماد) وذکرکرده است شمس لمه حلوانی رحمه الله علیه در باب نفقه زن از کتاب ادب القاضی که وقتی که دیندار غایب باشد نفروشد قاضی متباعی او را بسبب دین او نزد امام اعظم رحمه الله علیه و اما زمین وخانه او را پس نزد امام اعظم رحمه الله نیز نفروشد فایده د رگرفتن قاضی مال امانت شخصی که گم شده را فایده در حکم قاضی بفروشدن جباه و زمین دیندار غایب را