Page 432

جلد اول ۳۲۲ کتاب ادب القاضی قال الجامع الفصولين استغراق التركة بدين الوارث لا يمنع ارثه اذ اكان هو وارثه لاغير ومفاده انه لوكان الدين لبعض الورثة هو كدين الأجنبي بالنسبة الي الؤرث (رد المحتار) در کتاب جامع الفصولین گفته است که غرق بودن ترکه بدین ارث منع نمیکند میراث او را وقتی که انصاحب دین وارث او بوده باشد نه دیگری و مفاد این آنست که اگر دین مربیعض ورثه را بر مورث او بود پس آن دین او مانند دین بیگانه است نظر بباقی وارثان و يقرض القاضي مال الوقف والغائب واللقطة (درمختار) ثم الظاهران المراد باقراضی القاضي اللقطة هنا مالا ذا رفعها الملتقط اليه والا فالتصرف من تصديق او امساك للملتقط ( رد المحتار ) و قرض بدهد قاضی مال وقف و مال غائب و مال یافته شده را برای مردم بعد ازان ظاهر آنست که مراد در انجا بقرض دادن قاضی مال یافته شده را آن صورتیست که آن مال یافته شده را یابنده آن بقاضی داده باشد و اگر این صورت مراد نشود پس تصرف کردن در مال یافته شده از صدقه کردن و نگاه داشتن آن مر یابنده آنراست ويقرض القاضي اموال اليتيم ( بدايه) الى الثقات والشفة الملى الحسن المعامله وفي الاقفية انما يملك القا الاقراض اذا لم يحصل غلة لليتيم اما اذا وجد فلا يملكه هكذا روى عن محمد (عينى) ويكتب ذكر الحق (بدايه) وهو المسمى في عرفنا بحجة (فتح القدير) و قرض بدهد قاضی مالهای یتیمانرا بمرد مان معتمد آن کس هست که توانگر و نیک معامله باشد و در کتاب اقضیه ذکر کرده است که میرا این نیست که قاضی مالک میشود قرض دادن مال تیم را وقتی که غله عاید آن برای یتیم موجود نشود اما وقتیکه حاصل آن تم جو د بود شود پس قاضی مالک میشود آنرا و همچنین روایت کرده شد حاشیه از امام محمد رحمه الله و نوشته کند قاضی یا د داشت حق یتیم را که قرض داده است و آن یاد داشت حق در عرف ما نامیده میشود بحجت وان قرض الم يتضمن (بدايه) والاب بمنزلة الوصي فایده قاضی قرض بدهد مال وقف مال غایب مال یافته شده را فایده قاضی قرض بدهد مال تمی را با شخص معتمد فایده وقتیکه وصی صغیر یا پدر آن قرض بدهد مال او را