Page 415

جلد اول ۳۰۶ کتاب ادب القاضی محمد نگردد حکم کرده شده بها و رجوع میکند بهبهای آن کنیز بر ابراهیم و دلیل بر اینکه محمد نگردید حکم کرده شده ببر او در نیصورت این است که بدرستیکه محمد اگر شاهدان بگذراند بران مستحق که بدرستیکه آن کنیز ملک منست خردیده ام او را از ابراهیم و آن ابراهیم مالک آن کنیز بود قبول کرده میشود شاهدان محمد اگرمحمد گردید حتین و حکم کرد شد بر او نیز قبول کرده نمیشد شاهدان او و كذلك لو استحقها على عبد الله استحقها بالنتاج بان اقابينة انها جاريته ولدت في ملكه وقضى القاضى بها للمستحق لم يرجع محمد بالثمن على ابراهيم وان ظهر ببينة المستحق ان براهيم باع جارية الغير لان القضاء بالاستحقاق اقتصر على عبد الله ولم يصر محمد مقضيا عليه ألا ترى ان محمدا لو اقام البينة على المستحق ان الجارية جاريته اشتراها من ابراهيم بكذا وهو يملكها انه يقضى بها لمحمد ولوصار محمد مقضيا عليه بالقضاء على عبد الله لما قضى له (عالمگیری) و همچنین حکم است اگر آنسکه با ستحقاق برده است آن کنیز را از عبدالله باستحقاتنات اورا بدعوی طفل زادی خود باینکه گذراند شاهدانرا بر اینک بدرستی آن کنیز از من است که زائده شده در ملک من و قاضی حکم کرد بان کنیز برای آن مستحق رجوع نکند محمدببهای آن کنیز بر ابراهیم اگرچه ظاهر شد بشاهدان مستحق که ابراهیم فروخته است کنیز دیگریرا زیرا که حکم قاضی باستحقاق کوتاه کرده شده است بعبدالله تاینکه محمد حکم گر د نشده براوبان حکم قاضی باستحقاق مستحق ان آيا نمبنی مینی که بدرستی اگر محمدبگذراند شاهدانرا بر مستحق که آن کنیز از منم که خریده بودم آنرا از ابراهیم باینقدر بها در حالیکه ابراهیم مالک آن کنیز بود در نیصورت حکم کرده میشود بآن کنیز برای محمد اگر میگردیدم حکم کرده شده بر وبان حکیم که بر عبدالله شده است البته در نیصورت حکم نمیشد برای محمد ولوا عاد المستحق البينة محمدا نها امته ولدت في ملكه قضى بها للمستحق وترجحت بينته على بينة محمد لان بينة النتاج الزعما بينة الملك المطلق لان بينة النتاج اكثر اثباتا ويرجع محمد بالثمن على ابراهيم هذا الصور الان محمد صار مقضيا عليه بهذه القضاء (عالمگیری) و اگر آن مستحق بازبگذراند شاهدانرا برمحمد بدرستیکها کنیز استرا