Page 398

جلد اول ۳۸۹ کتاب ادب القاضی نمود و مدعی کذرانید بران دعوی خود شاهد انرا و قاضی حکم کرد بران مدعی علیه حاضر ہر دو درم بعد از انم شد آن فلان غایب پس دوست مدعی را اینکه گیرد آن غایب حاضر شده را بحصه آن ہزار درم و فی نوادر بشر من الوليد عن ابي يوسف في رجل ادعى شراء دار من نفر و هى في ايديهم وبعضهم حصو و بعضهم غيب و الحاضر مقر للغائب بنصيبه جاحد للبيع فاقام المد بينة على دعوا فالقاضی لا يقضى الا على الحاضر في حصته عند ابي حنيفة وهو قول بن يود ايضا وا كان الحاضر جاحدا بنصيب الغائب فالقاضي يقضى بالدار كلها للمدعى زعالالمكيرى وكذلك لو كان البائع واحداً والمشترا اثنان حاضر وغائب فاقام المشترا المقالة فة لاد الغا يب يخصا عن القاعدة إلى طراز الا هما و فان اقدم الغائطت عادة زيا بود در کتاب نوادر منيف بشر پسر ولید روایت کرده از امام ابو یوسف رحمة الله علیه درباره مردی که دعوی کند خریدن سرائی را از گروهی و حال آنکه سرامی در دست ایشان باشد و بعضی از ایشان حاضر باشد و بعض دیگر از ایشان غایب باشند و آن بعض حاضر اقرار کنند باحصه غایب منکر باشد از فروختن پس مدعی بگذرا در شاهر انرا بر دعوای خود پس در اینصورت قاضی نکند کرب حاضر د حصه ان حضرنزد امام ابوحنیفه رحمه اله علیه نیز بقول امام ابویوسف رحم الله لیه که اکران حضر کر انشا آن غایب پس در ینصورت قاضی حکم کند همه آنساری برای مدعی و همچنین دست اگر فروشنده باشخص باشد و خریداران دو شخص باشد یکی از ان خریداران حاضر باشد یکی غایب پس آن خریدار حاضر دعوی کند خریدن را برای خود و برای فلان غایب آن حاضر خصم ایستاده نمیشود از طرف آن غایب و امام محمد حمه الله علیه در هر دو وجه میں فیقه آن غایب را بتکلیف کرده شو نصیب او را بازگذرانیدن شا بد ان قال في المنتقى فان قدم الغا يجحد الشراء بطل نصيبه من ذلك وجار للحاضر وقال هذا بلا خلاف وذكر اصل المسئله في المنتقى على الخلاف و كرهذه المسئلة في البيع رد القبيلمن البته في حق الحاضر ولا تقبل في حق الغا ولم يذكر فيها خلا قا زعا المكيرى ) در کتاب منتقى كفته ستاینکه پس اگران غایب آمد و منکر شد از خریدن باطل میشود حضه او از ان سرای میرودا