Page 352

جلد اول ۳۴۳ کتاب القاضی آن طلاق را و امضا کرد بنکاح او بعد از ان شوهر او از مرض دیوانگی به شد و آن شوهر او اعتقاد دانست واقع شدن طلاق را باین قول خود آیا رواست شوهر را گذران کردن با آنزن یا نه گفته است امام محمد که آری رواست و ذکر کرده است در کتاب فتاوای قاضی خان اینکه بعد از امام محمد رحمه الله علیه شرط کرده است برای روا بودن خصم گردانیدن پدر دیوانه از جانب او این را که دیوانگی شوهر او پیوست در زو باشد و مختلف شده اند روایتهادر دیوانگی پیوسته دراز که چند مدت است پس ذکر کردست امام ناطقی رحم و امام مشهور بخواهر زاده رحم اینکه دیوانگی پیوسته دراز در قول امام ابو حنیفه رحم اندازه کرد شده است بمدت یکماه و همین قول فتوی است همچنین ذکر شده است در فتاوای تا تار خانیه دیوانیا قال لامرأته انت طالق البتة وهو يراها ثلاثا فامضى رأيه فيما بينه وبينها وحرم على انها حرمت عليه ثم رأى بعد ذلك تطليقة رجعية امضى رأيه الذي كان عزم عليه ولا يردها الى ان تكون زوجته برأى حدث من بعد بخلاف ما اذا قضى القاضى بخلاف رأيه الذي عزم عليه (عالمگیری) اگر شخصی گفت مرزن خود را که تو طلاق بالینی البته و او اعتقاد میکرد این قول خود را سه طلاقی پس امضا کرد باین رأی خود در میان خود و میان آنزن خود و قصد کرد باینکه بدرستی آنرا حرام شد بر من بعد از ان اعتقاد کرد این قول خود را طلاق رجعی امضا کند بان اعتقاد خود که قصد کرده بود بران و رد نکند آن زن را باینکه زن منکوحه او شود بسبب اعتقادیکه نوپیام شده بعد از اعتقاد اول او بخلاف آنصورتی که اگر قاضی حکم کند بخلاف آن اعتقاد او که قصد کرده بود آن را که حکم قاضی نافذ میشود و اعتقاد او را با طل میکند و آن زن برای او حلال میشود كذالك لو كان فى الابتداء يرى تطليقة رجعية فعزم على انها امرأته ثم رأى بعد ذلك انها ثلاث