Page 340

جلد اول ۳۳۱ کتاب اداب القاضی او ببيع متروك التسمية عمداً با اشباه ونظایر ای عند الثانى وهو الاصح (رد المحتار) او ببیع ام الولد على الاظهر (اشباه ونظایر) اى الاظهر عند النفاذ عند محمد و عليه الفتوى (رد المحتار) بیست دویم اینکه حکم کرد قاضی بفروختن گوشت حیوان که بانکا ذبح کردن بسم الله گفتن ترک شده باشد بدان بقصد یعنی این حکم قاضی قبول کرده نشود نزد امام ابو یوسف رح و همین قول صحیح تر است بیست وسوم اینکه حکم کند بروا بودن فروختن ام ولد بنا بر ظاهر تر روایتهایعنی ظاهر تر روایتها جاری نگردان این حکم قاضی ست نزد امام محمد رحمہ اللہ و برینقول فتوی است او ببطلان عفو المرأة عن القود (اشباه ونظایر) اى لوقتل ابوہا اوابوها عمداً فعفت عن القاتل فابطله من لا يرى النساء حقا فى القصاص فقبض القو دفع الى قاض اخر فانه لا ينفذه ويحكم بصحة العفو ويبطل القود لمخالفة عليه بزوائك بعد الفو يلزمه الضمان للقاتل بمالانه قتل شخصاً معصوم الدم ولوجاهلا فالدیة (رد المحتار) بیت و چهارم اینکه حکم کرد قاضی بباطل بودن عفو گردن زن از قصاص یعنی اگر کشتہ شوہر اور ایا پدر او را بقصد پس آنزن عفوکرد از شخص کشنده پس باطل کرد عفوا و را قاضی که دانا حقی نمیدید در قصاص بعد از ان پیشش از قصاص شدن قاتل آن حکم برده شد بقاضی دیگر جائی نگذارد آن قاضی دیگر وآن حکم را حکم کند بصحیح بودن عفو آنزن باطل شدن قصاص از جهت مخالف با آن حکم قاضی اول با زقول مبهر علیه و ار این حکم بعد از قصاص بروشده بقاضی دیگر از میکند قاضی میشقصاص قصاص را اگر دانا بود بصحیح بودن عفو کردن او زیرا که کشته است شخصی را که خون او نگهداشته شده بود از دین و اگر نادان بود پس است لازم ست بر او او بصحة ضمان الخلاص زاشیاء ونظا) ای بان قال للبايع او اجنبی للمشترى ان استحقت الدار المشتراة من يدك فانا صائن لثمنها درجع بالبيع او بالهبة واسلمها اليك هذا الضما باطل والقائل بانه يصح لم يستدل بالقياس فصيح فالقضاء به باطل (رد المحتار) فایده مسله بیست و دویم فایده مسله بیست سوم فایده مسله بیست چهارم فایده مسله بیست پنجم