Page 301

جلد اول ۲۹۲ کتاب ادب القاضی فایده درینکه حکم محکم اگر بنز د قاضی برده شد امضا کند بآن اگر موافق بمذهب بود فایده درینکه قاضی حکم کند در حادثه که محل اجتهاد بود ثانیاً برای شود انحا دثه در حق شخص دیگر نزد آنقاضی بر او امضا کردن بانحکم قاضی اول و حکم خود قاضی پیش از بردن با ومانند حکم دیگر قاضی ست نانکه جاری کند آنرا و امضا کند بران وقتیکه انحکم او بخود او برده شود و این امضا کردن او دور کند میشود اختلاف را در ان حکم و حاجت نیست که جاری کند آن شخص مخالف با مضنا کردن دیگر قاضی القصران متى فى فصلا مجتهد فيه ينفذه ولا يرده خیه (هدایه) و قاعده کلیه در نافذ گرد انید حکم قاضی اول آنا که حکم قاضی هر وقت که پیوست شود بحادثه که اختلاف در ان کرده شده باشد نافذ کنه قاضی دیگر انرا در و نکند این حکم ا قاضی دیگر ومثل قوله فقضى به القاضی اذا كان الحكم موافق الرأيه او مخالف واما اذا كار القا على قضاء او مات او عزل ثم رفع الاكل بحر الحق وكذا قاضي البغاية فلا ترفع الى قبالعدل نفذه رد المحتا) وفرا گرفت اینقول جامع صغیر که قضی به القاضی انضوت را که اگر حکم قاضی اول موافق باشد بمذهب آنقاضی که حکم با و برده شده یا مخالف باشداز مذهب او و فرا گرفت اینصورت را که اگر آنقاضی که حکم کرده بود باقی و ثابت باشد بر قضا می خود یا مرده باشد یا معزول شده باشیدنی در جمه نصورتهام ضاکند یکم قاضی که حکم کرده است چنانکه در کتاب خرزانه اکمل آورده است و هم چنین نی قاضی اہل بغیان پس و قتیکه برده شود حکم قاضی بغیان بقاضی اهل عدل باز کنی انرا و با دفع حکم نمی کند ال قاض امضاه ان وافق مذهبه ولا ابطله رد المختار) و وقتیکه برده شود حکم محکم یعنی کسیکه زیرفر پادشاه قاضی نباشد برضای مدعی مدعی علیه میان ایشان حکم کند می کند آنقاضی حکم او اکوسوانی بمذهب آن قاضی بود واگر موافق بمذهب او نبود باطل بگرداند آن حکم او را وان قضى في حادثة هي محل الاجتهاد برأيه ثم رفعت اليه ثانيا فتحول رأيه يعمل بالرأى الثانى ولا يوجب هذا نقض الحكم بالرأى الاول ولو رفعت اليه ثالثا فتحول رأيه إلى الأول يعمل ولا يبطل قضاؤه بالرأى الثاني بالعمل بالرأي الأول كما لا يبطل قضاؤه الأول بالعمل بالرأى الثاني كذاني البدائع (عالمکیری) عبد العی اگر قاضی