Page 29

مقدمه حصه اول بر ان حکمی که نافع تر باشد برای وقت و همچنین اگر یکی ازان دو قول قول اکثر مشایخ باشد رحمهم الله تعالی از جهت آنکه پیش ذکر کردیم آنرا والما اصل المراد اکاى لاحد القولين مرجح على الآخرثم صحح المشايخ رح كلا من القولين ينبغى ان يكون الماخوذ به ما كان له مرجح لان ذلك المرجح لم يزل بعد التصحيح فيبقى فيه زيادة قوة لو توجد في الآخر هذا ما ظهر لي من بعض النصائح التعليم (رد المحتار) و حاصل کلام اینست وقتی که یکی از دو قولیرا ترجیح دهنده باشد بر دیگر قول بعد از ان مشایخ دین رحمهم الله تعالی تصحیح نموده باشند هر یکی را از ان دو قول درینصورت پیشاید اینکه عمل کرده شود بر قولی که مراد را ترجیح دهنده باشد زیرا که ترجیح ثابت میباشد بعد از تصحیح کردن مشایخ آنرا پس باقی می ماند در ان افزونی قوت که آن پیدا نیست در دیگر قول و این حکم ظاهر شده مرا از فیض نصایح تعلیم جل و علاشانه ثم للعمل د بالفتوى في قولهم ما في المتون مقدم ليس بجميع المتون بل بمختصرات الشتى للمحاخدا ق الأئمة وكبار الفقهاء المعروفين بالعلوم والزهد والفقر والتفقه في الرواية كابي جعفر الطحاوي والكرخي الحاكم الشهيد والصدرة ومن في هذه الطبقة (عدة الرعاين) بعد ازان مراد بمتون درين قول فقها که احکام متون پیشتر اند بر شروح همه متون مراد نیست بلکه مراد با نها کتابهای مختصر ها هستند که تالیف کردنده انر از یر کتر امامان و بزرگان فقها که مشهور اند بعلم و پرهیزگاری و دانائی در احکام دین با عتماد دستواری در روایت مانند ابو جعفر طحاوی و کرخی و حاکم شهید و قدوری رحمهم الله تعالی و کسانی که درین طبقه هستند و قد كثر اعتماد المتاخرين على الوقاية لبرهان الشريعة وكنز الدقايق لابي البركات حافظ الدين عبد الله ابن احمد النسفي والمختارة لابي الفضل مجد الدين عبد الله بن محمود الموصلى ومجمع البحرين المظفر الدين احمد بن على البغدادى ومختصر القدورى لاحمد بن محمد وذلك لما عملوا من جلالة مؤلفيها والتزامهم ايراد مسائل معتمد عليها واشهرها ذكر او اقواها اعتمادا لو قابة د الكنز ومختصر القدورى وهى المرادة بقولهم المتون الثلثة واذا اطلقوا المتون الاربعة اراد و اهذه الثلثة فایده در تعین متون مقدمه بر شروح مجمع البحرین والمختار