Page 250

جلد اول ۲۳۱ کتاب ادب القاضی و اگر میفرستاد قاضی بسوی امیر آن بلده شخص معتمدی را بدون نوشته می شد قول سول قاضی ماند قول قاضی را بودن عمل بحکمۀ او پس چنین قبول است که امیر سند قاضی نوشته خود را و جاری باشد دست این سیم معادت این بفرستادن سول بسوی امیر از یک شهر بدیگر شهر پس شرط کردیم شرط نوشته قاضی بسوی قاضی یکدیگر که امیر در شهر دیگر باشد ببلدۀ فیها قاضیان حضر احدهما مجلس الاخر واخبر بحادثة لايجوز له ان يعمل بخبره وحده ولو كتب اليه بشرطه له العمل به وكذا لو حضر قاضيا فى مصر ليس من عمل قاض واحد هما قاض فيه والاخر ليس بقاض فيه لا يعمل بخبر من ليس بقاض فيه كقاضي بخارى التقى مع قاض بخوارزم واخبره بحادثة محكوم فيها ببخارى لا يعمل باخباره قاضی خوارزم الخ یعقی دو قاضی بودند در شهری حاضر شد یکی از ایشان بمجلس قاضی دیگر و اخبار کرد با تقاضی دیگر بحادثه روانست که دیگر را که عمل کند باخبار آن قاضی تنها و اگر نوشته کرد آن قاضی بسوی آنقاضی دیگر بشر طہاتی که در آن نوشته کاند است تا فرستاد آن نوشته را برای اور واست او را عمل کردن آن نوشته و همچنین اگر حاضر شدند دو قاضیان در شهریکه دو شهر جای نشستن قاضی خود یکی از ایشان قاضی بود در آش و دیگر یشان قاضی و در انه عمل کرد نمیشه اخبار که قاضی نیست در آن شهر مانند قاضی بخار یکی بشنود با قاضی خوارزم و قاضی بخارا خبر دید بمرقاضی خوارزم را بحادثه که حکم گشت درانجا در بخارا عمل نمیکند انقاضی خوارزم باخبار قاضی بخارا در آنجا ولایقبل کتاب القاضي من محكم بها من قاض من قبل الامام يملك قامة الجمعة وقبل يقبل من قاضی رستاق إلى قاضى مصر او رستاق عهدة للمصنفة والكمال ردبمختار الظاهران الخلاف مبني على الخلاف في ان المصر هل هو شرط لنفاذ القضاء ام لا فحكوا عن رواية النوادرانه ليس بشرط وبه يفتي كما في البزازية فعلى هذا يفتي بقوله من قاضي رستاق الى قاض مصر اورستاق منع و مسألة شرح المختار رد للمختار و قبول کرد نمیشود نوشته قاضی سایه محکمه بلک قبول کرده شود از قاضی که دایانا و شان از طرف پادشا که آنقاضی تصرف شانه با بر پا داشتن نماز جمعه واوجب الاهلی انیم گفته اند که قبول کرده میشود از جانب قاضی و ستا بسوی قاضی شهر یا بسوی قاضی روستای دیگر و اعتماد کرد مصنف فایده حاضر شدن یک قا در مجلس دیگر قاضی فایده در نوشته حکمیه قاضی بسوی قاضی دیگر فایده درینکه شهر بودن شرط نفاذ شدن حکمه قاضی ناباشد