Page 241

جلد اول کتاب ادب القاضی تاکه منع شود و غیره از اختیار کردن گناه از سعی کردن بفساد در زمین والله اعلم ستانی شفیع واخرج الحاكم السياسة شَعَاً تاديبا قاصدا تعزيره وليد له عماد الدين و شر طجاب هذه المسئله اكثر علمأ ونا الموارد في بيوتهم رسمُوهَا مسئلة السعاة والاعوانة وافتوا بوجوب قتل الساعى فيها اخيريه سوال کرد شد در باره شخص بدبختی که سعی کند در حق دیگری بحاکم صاحب سیاست یعنی کردن دروغ بحاکم یگوید که ندا شته انتی کند ونقصان ضررا ند یگر را چه چیز لازم میشود برد از روی شرع جواب گشت که این سعایه یکی از بیاید از علما انرا در کتابهای خود نامید انا را سله سی کنده گان نامد کارا با این نوی کره اندعلما و وجوب کشته یکی این در قضائیکه نوشته قاضی بقاضی دیگر قبول میشود کنده باشد درزمین فساد ایا الحمد حسن ومخاته فصول الفصول الاول كتب القاضي إلى القاضي باب بازدهم در بیان سه فصل ست فصل اول ثابت است در بیان حکم نوشته قاضی بسوی قاضی دیگر بعبارت کتاب القالی القاضي الحقوق (هدایه) التي تثبت مع الشبهة كفايه اذا شهد به (هدایه ای بالكتاب الفتح) عنده وهدایه) اى عند المكتوب إليه (فتح) للحجة (هدایه) و قبول کرده میشود نوشته قاضی بسوی قاضی دیگر در تمامی آن حقهای که باشبه ثابت میشوند وقتی که شاهدی داد و شود بآن نوشته قاضی نزد انقاضی که بسوی او نوشته گرد شده زیرا که بران حجت و راه است فان شهد وا على خصم حاضر حكم بالشهادة وكتب بحكمه وهو المدى وعنها و وان شهد وا بغير حضرة الخصم لم يحكم وكتب بالشهادة ليحكم المكتوب اليه بها هدايه على رايه والانكان مخالف الرائي الكاتب رد مختار، بخلاف السجل فانه ليس له ان يخالفه وينقض حكم ارد المختار) هَذا هو الكتاب حکمي هو نقل الشهادة الحقيقة وتختص بشرایط نذكرها أن الله تعاد هدايه) پس اگر گواہی داد د گواهان بر مدعی علیه که حاضر باشد نز و قاضی حکم کند قاضی بآن گواهی ایشان نوشته کند قاضی حکم خود را و این نوشته قاضی حکم اور ان نوشته اندا میشو سجل وار کو ہی دو گواهان بدون حضور من علی حکم کندقاضی نوشته کند قاضی گوانایران کوا با نا تا این حکم کن بان گواهی انقاضی که بسوی او نوشته کرده شدست بر رای خود اگر چه رای او مخالف باد ازرای قاضی نویسنده بخلاف سجل که رونیت آن تقاضی دیگر که خالفت کند رای قاضی حکمکرده و سجل طلاع طلاعيه