Page 218

جلد اول ٣٠٩ کتاب ادب القاضی (عالمگیری) وفى البزازية ويترك له دستان من الثياب وسماع البانى (رد المحتار) وفى أدب القاضي للخصاف رح أنه لا يحجر عليه ان يبيع مسكنه ومركبه وخادمه لان هذا أصول حوايجه وحاجته مقدمة على ساير الديون هكذا فى المحيط وشرح القدوري (خلاصة الفتاوی) بعد ازاین چند قدار از مال دیندار مانده میشود برای او و فروخته میشود دیگر مال او غیر از ان ذکر نکرده است امام محمد رح این مسئله را در چیزی از کتابها و در کتاب نیز آورده است که مانده شود برای دیندار دو دست پوشاک از جامهاد فروخته شود باقی اسباب دوری او و در کتاب ادب القاضی تصنیف امام خصاف رح آورده است که بدرستی خبر کرده نشود بر دیندار بر و ختن جا سکونت و مرکب سواری او و خدمتگار او زیرا که این چیزها حاجتهای اصلی اوست حاجت او پیشتر است از دیگروته اینچنین ذکر شده است در کتاب محیط و قدوری و روی الحسن عن ابی یوسف رح اذ (باباغ امین القاضی عروض المديون في دينه وقبض الثمن وهلك ثم استحق المبيع رجع المشترى على الغريم برجع الغريم على المطلوب ولا يرجع المشترى على المطلوب (عالمگيرى) و روایت کرده است امام حسن رح از امام ابو یوسف رح وقتیکه فروخت امین قاضی جنسهای دیندار را در دین او و قبض کرد امین قاضی بهای آنها را و تلف شد آن بها بعد از ان استحقاق برده شد آن جنسهای فروخته شده در ین صورت رجوع کند خریدار مصاحب دین رجوع کند صاحب دین بر دیندار خود ورجوع نکند خریدار بر دیندار اذا افلس المشترى أ كان قبل القبض يبيع القاضي المبيع لاجل الثمن (خلاصة الفتاوی) وقتیکه مفلس شد خریدار اگر این مفلس شدن پیش در از قبض کردن او آنچیزی فروخته شده را بفروشد قاضی آنچیزی فروخته شده را از جهت دادن بها برای فروشنده ويجوز اقرار المفلس بالدين لغين بعد ان يحلف بالله ما اقر به حيلة وبالتفليسة وهذا قول ابي يوسف رح (عالمگيري) و رواست اقرار کردن بندي بدین برای غیر صاحب دین بعد ازینکه سوگند بکند که نخواهی شانه که فرار گردان برای فایده اگر فروخت امین قاضی مال محبوس دین مالک شد اقرار محبوس بدین در عهده صاحب دین