Page 215

جلد اول ۲۰۶ کتاب ادب القاضی فایده در بندی بدین دو کس که حق یکی را ادا کرد را گروه نشود تا ادای دیگر قاضی بگذارد راه دین دار را تا مردم منجم نکند قاضی را و اذا كان الرجل محبوسا بدین رجلین فادی الى احدهما لا يخرج من السجن حتى يؤدى حق الاخر وهذه المسئلة دليل ان للمحبوس ان يؤثر بعض الغرماء على البعض تا نیگوی و اگر شخصی بندی کرده شده باشد بدین دو مردپس ادا کرد یکی از ایشان حق او را بیرون کرده نمیشود از بند خانه تا وقتیکه ادا کند حق آن دیگر را و این مسئله دلیل است بر اینکه بدرستی بست بندی را برگزیدن بعضی از صاحبان دین را اگر دین الین بر بعضی دیگر وقد نص في فتاوى النسفي رح على ذلك وصور المسئلة المذكورة ثم رجل عليه الف درهم لثلثة نفر لواحد منهم خمسمائة ولواحد منهم ثلثمائة ولواحد منهم مائتان فاجتمع الغرماء وحبسوه بدينهم فى مجلس القضاء وماله خمس مائة كيف يقسم مالہ بینھم قال اذا كان المديون حاضر فانه يقضى ديونه بنفسه وله ان يقدم البعض على البعض في القضاء ويؤثر البعض على البعض وان كان المديون غايبا والدين ثابت عند القاضافا نقسم ماله بين الغرماء بالحصص وليس للقاضي ان تقدم بعضهم البعض علمكم و بتحقیق تصریح کرده است در فتاوای نسفی رح برین روا بودن برگزیدن دیندار بعض صاحبان دین را بر بعضی و صورت مسئله ذکر کرده شده در فتاوای نسفی انیست که بر مردی هزار درم دین بود و شه نقر را که بریکی پایان را پنجصد درم و مر دیگری از ایشان را سه صد درم و مر دیگر از ایشان را دو صد درم بود پس جمع شدند آن خویان دین و او را بندی کردند بسبب دینهای خود در مجلس قضا و حال آنکه مال آن نیندار پینصد درم بود چگونه تقسیم کرنا مال او میان صاحبان دین گفته است علامہ نسفی رح که اگر دیندار حاضر بود پس بدرستیکه او اد اکند دینهای خود را بنفس خود و ہست مراو را که مقدم کند بعض صاحبان دین را بر بعض دیگر در ادا کردن اینکه بر گزیند بعضی با عرض دیگره اگر دیندار غایب بود و دین صاحبان دین نزد قاضی ثابت شده بود پس قاضی تقسیم کند مال او را بمیان صاحبان دین باندازه دینهای ایشان و نیست مر قاضی را ولایت پیش کردن بعض صاحبان دین بر برای اینکه