Page 203

جلد اول ۱۹۳ کتاب ادب القاضی ان يأمر بالانفاق فان رجع فلم ينفق اوجب عقوبة وانكانت النفقة سقطت يجد الوجوب فهو ظالم لها (الدر المختار) و با مجرد مقرر کردن قاضی نفقه او را اگر طلب کرد آنزن بندی کردن شوهر خود را بندی نکند قاضی شوهر او را زیرا که عذاب کردن لایق میشود بسبب ظلم وظلم بمنع آوردن است از ادا کردن نفقه بعد از واجب شدن آن و این ظلم موجود نشده است از شوهر او و این دلیل خواهش میکند این را که بدرستی وقتیکه قاضی مقرر نکرده باشد نفقه را برای آنزن و نفقه نداده باشد شوهر آن زن را یکدیر روز نباید مر قاضی را که اگر پیش کرد آنزن شوهر خود را نزد قاضی در روز دوم اینکه اموقت قاضی آن شوهر او را بنفقه دادن پس اگر رجوع کرد و نداد آن قاضی زیرا که نفقه نداده بود مر آنزن را در دناک کند مقام او را بزدن از روی عذاب اگر چه نفقه ساقط شده است بعد از واجب شدن پس آن شوهر ظلم کننده است لا یحیاء م (الدر) بر آن زن ولا يحبس لما مضى من نفقة زوجته وولده اذا ادعى الفقر وان قضى بها لانها ليست ببدل مال ولا لزمته بعقد على مامر بل يحبس اذا برهنت على يساره بطلبها (درمختار) انكانت النفقة مقضيا عليها او متراضى بها (رد المحتار) كالوابي ان ينفق عليهما وعلى اصوله وفروعه يحبس احياء لهم بمجرد درخت از اونبندی کرده نمیشود مرد بسبب آنچیزیکه گذشته باشد ازمانه آن از نفقه زن و ولسر او وقتیکه دعوی کند آن مرد ناتوانی خود را واگر چه حکم کرده باشر قاضی با آن نفقه برای ایشان زیرا که نفقه زمانه گذشته بدل مال است و نه لازم شده است برا و بعقد بنابران حکمی که پیش گذشته است بلکه بندی کرده میشود بخواستن آنزن بندگى کردن او را وقتیکه آنزن گواهان را گذرا نده باشد برتوان کری او اگر آن نفقه حکم کرده شده باشد بران یا با هم راضی شده باشند بآن نفقه چنانکه بندی کرده میشود اگر منع آورده باشد از نیکه نفقه کند بران زن و پسر خود و یا منع آورده باشد انیکہ