Page 197

جلد اول ۱۸۸ کتاب ادب القاضی صاحب دین منتظر یکت کفیل و اصیل الخ اگر ضامن در بنده میداثر لا يحبسه عينى (در مختار) و وقتیکه شخصی ضامن شد تا سه روز مثلا بعد از سه روز نیز ضامن میباشد طلب کرده میشود ضامرحال یا تخیر که ضامن شده است بران در ظاهر روایت و بهمین حکم فتوی کرده شده است و اگر شرط کرده شده بود سپردن شخصی را که ضمانتش شده است در وقت معلوم حاضره کند ضامن انشخص را در آن وقت اگر طلب میکرد صاحب حق از او حاضر کردن او را پس اگر حاضر کرد او را در آن وقت پس کار نیکو کرد یعنی مدعا حاصل شد و اگر حاضر نکرد او را در آن وقت بندی کند او را قاضی و قتیکه ظاهر شود درنگ کردن او در حاضر کردن او و اگر ظاهر بود عاجزی او از حاضر کردن پیش از بیدی کردن پس محمد او را و چنین گفته است در کتاب عینی ولا طال حبس الكفيل والاصيل معا الكفيل بما التزمه و الاصيل بما لزمه بلاخص مال وفي البزازية يتمكن المكفول له من حبس الكفيل والاصيل و نقيل لا حيس الا واحد (بحر) واستعفى منه في الشربلائية بكفيل الصلة كالوكل اياه او امله ای فان لا يحبس مطلقا لما يلزمه عليه من حبس الاب معه (رد المحتار) و مطلب کیے مسنده این ها رست که بندی کند ضامن را و اصیل دیندار را یکجا ضا من را بسبب انچیز که لازم گردانید در انزا برخو دو نمان شدن و اصیل دیندار را بسبب انچیزیکه لازم شده است بر او بعوض مال و در کتاب بزازیه آورده است بنکه قدرت داده شده است شخصی را که دیگری برای او ضامنشده است به بندی کردن ضامن و بندی کردن اصیل دیندار و بندی کردن ضامن ضامن و گرچه بسیار باشد یعنی ضامن ضامن ضامن و بعده انلخ تا برتیر که باشد و استثا کرده است از حکم بندی کردن ضامن در کتاب شرنبلالیه آن ضامنی را که از طرف پدر و پدر کلان و مادر و ما در کلان صاحب دین ضامن شده باشد برای خود صاحب دین چنانچه اگر شخصی ضامن پدر صاحب دین یا ضامن ما در صاحب دین شده باشد برای خود آن صاحب دین پس پس آن ضامن بندی کردن میشو هرگز از جهت انکه لازم میشود برا آن ضامن از بندی کردن او پدر آن صاحب دین را با خود ولو غاب المكفول بنفسه امهله الحاكم مدة ذهابه ومحبته (هداير) و يستوثق يكفيل هذا اذاغر