Page 193

جلد اول ۱۸۴ کتاب ادب القاضی بر ولد خود پس بدرستی پدر و مادر بندی کرده میشود درینشر طان يكون الاب والطلفاح بين فانه لا يحبس على العبد ولد الصغير ولا على الحر نفقة ولده المملوك ذكر في الخلاصة در بجندی او شرط بست نفقه دادن پدر پسر خود را آزاد بودن پدر و پسر او پس بدرستیکه واجب نمیشود بر غلام نفقه پسر نابالغ او و اجبت بر پدر که آزاد باشد نفقه پسر او که غلام باشد و گر کرده است همین حکم را در کتاب خلاصه الفتاوى المحجر والعبد المأذون را ضيفان والمكاتب ردو المختار في الحبس والمواضيقان والصبي لا يحبسويدين الاستهلاك بل يحبس والدة اووصية فان لم يكونا أمر القاضى رجلا يبيع ماله في دينه كذا في البزازية قلت وحبس والده اووصيه بدين الاستهلاك انما هو حيث كان للصبي مال وامتنع الاب والوصى من بيعه واما اذا لم يكن له مال فلا حبس وهو ظاهر والقول بانه انه فقیر کان دين لاستهلاك مما لا يحبس به اذ لا على الفقير رد المختار) شخص آزاد و فلامیکه اذان شده باشد مر او را بتصرف و غلام اذان کرده شده در تصرف و مکاتب در بندی گردان که بر ندمت نابالغ بندی کرده نمیشود بسبب دینی که عوض چیزی باشد که هلاک کرده باشد آنرا بلکه بندی کرده میشود پدر یا وصی او پس اگر وصی و پدر نبودند مراور امرکند قاضی مردیرا بفروختن مال او در عوض دین او همچنان آوردهام در کتاب بزازیہ و من میگویم بندی گردان پدریا وصی بسبب این عرض از چیزیکه بلاک کرده باشد آنرا غیر ازین است بندی کردن پدری وصی در آن قیت که هرپسر نابالغ را ما باشدم منع آریپ ریوای فروختن مال او و ا واقتیکه اورامال نباشد پی در صورت بندی کردن ایشان نیست و این سخر ظاهر ست و قول هر یکی از پدر و دصحی است که این پسر نابالغ تا وان ست نیزیکه دین وعرض چیزی که هلاک کرده باش از انان قبیلیست که بندی کرون نمیشود باین مدعى عليه عوبی نمایداواري خود را وليس للقاضى البيع مع وجد داب وصی ملت بة القنية ومنى با عا فللقاضى نقصه الوا صلح ردو مختار و نیست هر فاضلی فروخت آن را با بودن پایان و بیاد آورده است دهان پدرو وصی فروختند ما میم راس قاضی راست شکستن آن ارا شکستن نیکوترو لایق تر بود برای یتیم و کالا جلوبو الهی