Page 190

جلد اول ۱۸۱ کتاب ادب القاضی درکتاب انفع الوسایل ولوا قامت البينة على افلاسه قبل المدة لا تقبل وعليه عامة المشایخ رحمهم الله فقوله (هداية) وانكان ذلك قبل الحبس معن مجونا تو روايتها علیها صرحة مشایخ ما وراء النهر ان بحبسه و لا يلتفت الی هذا البينه به نهایه اه هذا اذکان امره مشکلا وافلاسه غیر ظاهر بين الناس والا فلم يحبس و قاضی خان اگر شاهدان گذشتند بمدس مون بندی پیش از گذشتن مده بندی بکسری آند که با تن قاضی کم به توریان کرده میشود این گواه من و بر همين قول عامه مشایخ اند همهم الله تعالی اگر این گذشتن شاهدان ملوانانی از بندی شدن او بود پس در ضرورت ولایت کرده شده است از امام محمد رحمة الله و همین اوایت را حاشتان ماوراء النهر اند که بدرستی بندی کر دو شود و نظر کرده نشود باین شاهدان مفلسی و و این حکم که شاهدان مبول وقتیست که حال او مشکل باشه مفس بودن او ظاهر نباشد میان مردمان را گر ماسی او ظاهر بود منار دیس و ضرورت بانسی کردو و میشود و بپيئة اليسار احق کتبی من بينة الاعسار بالقبول عند التعارض (بحر) یعنی کما تعارضت بيئة اليسار والاعسار قدمت بينة اليسار لانه معها لزيادة علما لا ان يدعى المدعى انه موسر وهو يقول عشر بعد ذلك واقام بذلك بينة فانها تقدم لان معها علما بامر حادث و هو حدوث ذهاب المال فتح القدیر که و ارمان سکری های تیست مقبول شر از گواه ان نتوالی نزد معارضه ایشان یعنی هرگاه جمع شود گواه ان تو انکر ی گورمان اتوانی مقدم هیت کاران وانکری تبول مر که با ای ایان اوات را ه رگاه سوی کند و به ی ندی تو کاریت گوید که ناو تبر بعد ان تری گذراند ان یدا ب هم توانی تو کومان پس بریک های مین کنا تقدم س رقبوں شدن زیرا که باشاهدای الشان علت بر امر جدید و آن امر جدید نو پیدا شدن فن بال است و بیان سبب الاحتياج از تريکنی قوله هوانا واعي بعد ذالك رد المتاو و اکر کر دان سب توانی دینداسر که وامان تو بلکه کا فی میشود در اثبات توانی او این قول شاهدان که بدرستی او ناتوان شده است فامیل محمکرمی است شاهدان تو انگیری از شاهدان تاداری