Page 905

جلد چهارم ۸۹۶ کتاب الدعوی انه اشترى هذه الدار من هذا المدعى وادعى ان له بيئة هل يوع صاحب اليد بتسليم الدار الى المدعى بحكم هذا الاقرار قال اما في القياس فنعم لكن ادع الدار في يد المدعى عليه ياتها وآحط منه كفيلا واوجله الى ثلثه ايام فان جي بيثة والاقضيت عليه كذا فى المحيط (عالمگیری) گفت امام ہشام ؒ که پرسیدم امام محمد ؒ را از مردی که در دست او سرائی بود که دعوی میکرد آن را سردی و پیش کرد ذوالید را بحضور قاضی پس اقرار کرد آن ذوالید که بدرستی خریده ام من سرای را ازین ممد و دعوی کرد که مرا گواهان است به آن آیا امر کند قاضی ذوالید را به سپردن آن سرای بمدعی بحکم این اقرار او یا امر نکند او را گفت امام محمد ؒ در جواب که اما در قیاس آری امر کرده میشود ذوالید به سپرن بمدعی ولیکن من میگذارم آن را در دست مدعی علیه از روی استحسان و میگیرم از او ضامن و مہلت میدهم ویرا تا سه روز پس اگر حاضر کند گواهان خود را پس با آن مقصود حاصل شد و اگر حاضر نکر گواہان را حکم میکنم بروی چنین ذکر کرده شده است در کتاب محیط فی فتاوی قاضیخان در فرع دیگر اني قد بعتك هذا الطيلساء الى لا عليك كذا وانكر المدعى انه باعى الطيلسا و قال لست الطيلساني كذا او دعاء فى انهاء الحلف كلواحد منهما على دعوى حنا ويكر الطيلسا على الذادعى البيع ويقضى الى يب بالمدعى عليه كذا فى الذخيرة (عالمكيرى) در کتاب قاضی آورده است که مردی دعوی کرد بر مردی که فروختم ام بر تو این چادر را که بر توست باینقدر درم و منکر شد آن کسیکه برو این چادر بود و گفت که این چادر از من است امانت مانده بود آنرا نزد تو پس رد کر دی این چادر را برمن سوگند داده میشود هر کدام ایشان را در دعوای دیگرش ورد کرده میشود چادر بران کس که دعوی کرده بود فروختن را و ابتداد کرده میشود در سوگند دادن بمدعی علیه همچنین ذکر کرده شده است در کتاب ذخیره و فی کتاب الرقيات ان ابن سماعه ان لكتب إلى محمد بن الحسن فى رجل ادعى عبداً في يك رجل واقام البينة ان هذا العبد لفلان